Niezarobkowy przewóz drogowy określany również jako przewóz na potrzeby własne to każdy przejazd pojazdu po drogach publicznych:
- z pasażerami lub bez,
- załadowanego lub bez ładunku,
- przeznaczonego do nieodpłatnego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego osób lub rzeczy,
- wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej.

Aby zaliczyć przejazd drogowy do przewozu dla potrzeb własnych muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
a)    pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników,
b)    przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi,
c)    w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego - rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pracowników i ich rodzin,
d)   nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych;
 
Jeżeli w trakcie przeprowadzania kontroli drogowej np. inspektor stwierdzi naruszenie choćby jednego z powyższych warunków (np. kierujący pojazdem będzie zatrudniony na podstawie umowy zlecenia), to dany przewóz na potrzeby własne zostanie uznany jako wykonywanie przez przedsiębiorcę transportu drogowego. Naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym skutkuje nałożeniem na przedsiębiorcę decyzji administracyjnej w wysokości określonej w taryfikatorze stanowiącym załącznik do ustawy.